“Moet je je woord als heren niet houden?”: als trainers eer vragen

In het Argentijnse voetbal telt je woord. Een handdruk op de gang sluit meer transfers af dan welk contract dan ook. In ELDT is dat net zo: trainers onderhandelen via chat met de voorzitters van de clubs die door het spel worden bestuurd, en soms draait het niet om de prijs, maar om de eer.

We hebben een paar echte gesprekken verzameld, zonder namen van de trainers, waarin iemand zich echt afgescheept voelde.

"Je woord telt, maar mijn selectie breekt me af"

Een trainer was al een tijdje in onderhandeling met de voorzitter van Club Ituzaingó over de verkoop van een jonge speler. De voorzitter had interesse getoond en zelfs al een bod gedaan, maar toen het moment daar was om door te pakken, trok hij zich terug. De trainer beet van zich af:

"Je deed me net nog een bod, moet je je woord als heren niet houden?"

Het antwoord was eerlijk. De voorzitter legde uit dat de speler acht punten onder het gemiddelde van zijn selectie zat en dat dat verschil hem simpelweg niet liet binnenhalen:

"Je woord telt, maar de realiteit van mijn selectie breekt me af. Sorry, het gaat niet door."

Het mooie is dat diezelfde trainer niet afhaakte. In een andere chat met dezelfde club bood hij een veteraan van 37 jaar aan, "met kampioenschappen op zak", herinnerde hij de voorzitter aan de vorige keer dat die zich had teruggetrokken en vroeg hij om compensatie "voor schade en onkosten". De voorzitter ging mee in dat verhaal:

"Oké, je hebt gelijk van de vorige keer. Kom op, ik ga naar 6 miljoen. Einde verhaal."

Soms werkt volhouden met een goed verhaal gewoon.

"Ik houd mijn woord, maar ik heb ook een club"

Niet elke voorzitter krabbelt terug. Een trainer had Sportivo Don Torcuato om een talent gevraagd, en de voorzitter had gezegd dat hij hem op veiling zou zetten als een bepaalde grens werd gehaald. De trainer haalde die grens, maar de voorzitter bedacht zich. De verwijtende reactie was kort: "Je houdt je niet aan je woord".

"Hé, rustig aan. Ik houd mijn woord, maar ik draag ook verantwoordelijkheid voor mijn club. Daarna heb ik de zaak nog eens goed bekeken en die jongen is voor ons gewoon belangrijk. Ik lieg je niet voor: ik ben van mening veranderd, en dat mag."

En hij sloot af met een "zo gaat dat nou eenmaal in het voetbal, broer" waar elke supporter die zijn publiekslieveling naar de aartsrivaal zag vertrekken meteen iets bij voelt.

De voorzitter die sorry zei

De mooiste van allemaal is die van een club die toen geen trainer had. Een trainer had een speler online gezet omdat de voorzitter had gezegd dat hij zou bieden, maar dat bod kwam nooit. Gefrustreerd schreef hij:

"Als je niet biedt, hoef je me niet meer te schrijven. Je hebt me voorgelogen."

De voorzitter ging niet in de verdediging, maar gaf zijn fout toe.

"Je hebt gelijk, ik heb me vergist. Ik zei je iets en daarna heb ik van gedachten veranderd zonder het goed door te geven. Dat is niet goed. Ik ga nu naar de markt en bied, ik sta bij je in het krijt. Maar maak me niet meteen zwart, hè, volgende keer zijn we allebei duidelijker, oké?"

Zelden geeft een voorzitter toe dat hij fout zat. In ELDT gebeurde het, en nog wel via chat.

Wat je uit deze gesprekken kunt halen

In ELDT koop je niet uit een catalogus. De clubs in het spel hebben hun eigen belangen: ze bewaken de kas, kijken naar hun selectie en veranderen soms van mening. Daardoor is elke onderhandeling anders, en leveren geduld en goede argumenten net zo veel op als geld.

Een paar tips voor je volgende gesprekken:

• Als een voorzitter terugkrabbelt, vraag waarom: vaak heeft het met zijn selectie te maken en niet met jou.
• Herinner hem aan wat hij eerder zei. Soms erkent iemand zijn fout en wordt het bod beter.
• Verkoop gaat via openbare veiling: ook als je het mondeling rond hebt, kan elke club nog bieden.

Ben jij iemand die alles op een woord wil regelen? Maak je club aan op eldt.com.ar en onderhandel met de voorzitters van het spel.